Μια κοινωνία που κυριαρχείται από τοξικότητα, μίσος  και  καχυποψία

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Βρίσκομαι τακτικά, καθημερινά με την κοινωνία και τους ανθρώπους της. Εκτός από το Ποδόσφαιρο και τις  διάφορες εκφάνσεις του , η συζήτηση  περιστρέφεται και γύρω από τα  κοινωνικά, οικονομικά και πνευματικά ζητήματα. Ειλικρινά αντιλαμβάνομαι, νοιώθω την χαρά , την ικανοποίηση, την καλή ψυχολογική κατάσταση όταν αναλύουμε και συζητούμε ποδοσφαιρικά θέματα. Όταν η  συζήτηση μεταφέρεται σε κοινωνικά  και πνευματικά θέματα, η διάθεση όλων διαφοροποιείται και ένα πέπλο λύπης , θυμού και απογοήτευσης , σκεπάζει τις συζητήσεις μας. Η συζήτηση σίγουρα περιστρέφεται γύρω από τα θέματα  της επικαιρότητας. Ολοι συμφωνούμε, μικροί και μεγάλοι, ότι ο τόπος μας, η πατρίδα μας, έχασε τον δρόμο και τον προσανατολισμό της. Απουσιάζει η αγάπη, η ενότητα, η ευγένεια , η συν αντίληψη, ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά.

Λείπουν τα αισθήματα, τα οποία πάντοτε αποτελούν και κτίζουν μια όμορφη κοινωνία. Αθλια ψέματα, συκοφαντίες, δολοφονία χαρακτήρων αποδόμηση προσωπικοτήτων και θεσμών, τοξικότητα, δηλητηριάζουν και αρρωσταίνουν τους πολίτες και  δημιουργούν μια αποπνικτική ατμόσφαιρα. Δεν μας φθάνει  η αφρικανική σκόνη, που πολλές φορές πλανάται πάνω από τον τόπο μας. Η δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς εμπιστοσύνη, μιας κοινωνίας που το παιδί δεν θα  εμπιστεύεται τους γονείς του  και τους άλλους ανθρώπους, είναι μια κοινωνία αποτυχημένη και θα σέρνεται στο βούρκο της πνευματικής αποτελμάτωσης.

Μαζί με τους φίλους μου, αναλύουμε και  τις διάφορες μελέτες, έρευνες , ιδιαίτερα του ευρωβαρόμετρού και αναλύουμε κοινωνιολογικά τα ευρήματα του.

Αναλύουμε και συζητούμε την μέθη των Κυπρίων για τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ενας στους δύο Κύπριους δηλώνει ότι ακολουθεί influencers ή δημιουργούς περιεχομένου. Ειλικρινά ρώτησα για να μάθω, τι είναι αυτά τα άτομα. Δηλαδή αν αντιλαμβάνομαι σωστά, η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, αλλά και των ενηλίκων , μεταφέρθηκε σ’ αυτά τα άτομα.

Ενώ η πατρίδα μας, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τον πόλεμο στην γειτονιά μας, στην Ουκρανία με τον αφθώδη πυρετό, την ακρίβεια , το πρόβλημα με τον τουρισμό, το στεγαστικό των νέων , η κυρίαρχη ενασχόληση της κοινωνίας είναι τα κουτσομπολιά, οι τ0οξικότητες , οι συκοφαντίες και μια αποδόμηση των πάντων.

Μια πατρίδα ημικατεχόμενη,  με πολλαπλά εσωτερικά , κοινωνικά προβλήματα, ολισθαίνει συνεχώς και αρρωσταίνει.

Η Κύπρος  μας, η οποία δεν ευτύχησε  να έχει μια ευχάριστη και εύκολη , διάσπαρτη με λουλούδια διαδρομή, οφείλει να συνετισθεί και να έλθει στον σωστό, υπεύθυνο δρόμο, πριν είναι πολύ αργά. Είναι γεγονός ότι δεν  μπορούμε να σιωπούμε. Εχουμε ευθύνη να μιλήσουμε με αγάπη, ειλικρίνεια, σεβασμό, αλλά και πολλή θυμό. Ολοι οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αναλογισθούν  την τεράστια ζημιά που προκαλούν στην πατρίδα τους, στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η συμπεριφορά είναι ένας καθρέφτης όπου ο καθένας δείχνει την εικόνα του.

Ερωτώ. Εχει κανένα Κύπριο, που δεν ανησυχεί για το επίπεδο της κοινωνίας, την ατμόσφαιρα που δημιουργείται συνεχώς, την αρρωστημένη και την αποδόμηση και δολοφονία χαρακτήρων και των θεσμών; Μια ατομική και συλλογική ενδοσκόπηση θεωρώ ότι είναι αναγκαιότητα.

Από την προπονητική , ποδοσφαιρική μου διαδρομή  και προσωπικά ομολογώ ότι η πιο δύσκολη δουλειά, είναι η  διαχείριση στην επαναφορά της ομαλότητας, αγάπης , σύμπνοιας, πειθαρχίας, αλληλεγγύης της ομάδας. Η καλή ψυχολογική και πνευματική προετοιμασία του συνόλου, της οντότητας.

Το Ποδοσφαιρικό τεχνικό κομμάτι, είναι εύκολη διαδικασία. Η τεράστια δυσκολία έγκειται στην επαναφορά ενός κλίματος εμπιστοσύνης, αγάπης , ομόνοιας , σεβασμού , ευγένειας, κατανόησης, στην ομάδα στην οντότητα. Ποδοσφαιριστές, διοίκηση, φίλαθλοι, εξωτερικοί παράγοντες. Πολλοί θα διερωτηθούν για το παράδειγμα. Όμως ευθαρσώς λέγω, ότι μια ομάδα, μια χώρα , χωρίς μια απαραίτητη εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της, με διχόνοια, τοξικό λόγο, χωρίς σεβασμό ο ένας προς τον άλλο, χωρίς αλληλεγγύη, χωρίς αγάπη και σεβασμό, χωρίς ανθρωπιά δεν αποτελεί όμορφο και ιδανικό περιβάλλον ευτυχίας, ευδαιμονίας, για τους κατοίκους. Ανεξάρτητα από το  επίπεδο μόρφωσης και πλούτου.

Η πνευματική και ψυχολογική παρακμή, η οποία βασιλεύει στον σύγχρονο κόσμο πρέπει να μας απασχολεί καθημερινά στην ταλαιπωρημένη μας πατρίδα. Κανένας δεν πρέπει να μένει αδιάφορος. Τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα μας παρακολουθούν.

Τελειώνω την παρέμβαση μου αυτή, με τα λόγια του Ποιητή Γιάννη Ρίτσου το 1979. Ο Ελληνας ποιητής Γιάννης Ρίτσος, όταν έφτασε στην Κύπρο δήλωσε το 1979: « Έρχομαι σαν προσκυνητής. Προσκυνητής της ιστορίας της πανάρχαιας της Κύπρου.  Προσκυνητής του εξαίρετου Πολιτισμού  της. Προσκυνητής της σύγχρονης αγωνιστικής  Ιστορίας της.

Προσκυνητής για όλους εκείνους που  έπεσαν στους μεγάλους αγώνες για την ελευθερία;

Αυτό που θέλω να μοιρασθώ δεν είναι ο πόνος μου αλλά η ελπίδα μου, έλεγε και ο Enti Zeiko.

Ανδρέας Μουσκάλλης

Προπονητής Ποδοσφαίρου

19 Απριλίου 2026

Υ.Γ. Θεωρώ ότι ένας προπονητής ποδοσφαίρου έχει καθήκον και υποχρέωση να αναφέρεται σε  κοινωνικά θέματα, ιδιαίτερα της πατρίδας του, διότι το Ποδόσφαιρο αποτελεί Κοινωνικό Πολιτιστικό αγαθό. Δεν πρέπει να αποποιείται της ευθύνης.